"La Solitudine" as written by Arcangelo Valsiglio, Pietro Cremonesi and Federico Cavalli....
Marco se n'è andato e non ritorna più
Il treno delle 7:30 senza lui
È un cuore di metallo senza l'anima
Nel freddo del mattino grigio di città
A scuola il banco è vuoto, Marco è dentro me
È dolce il suo respiro fra i pensieri miei
Distanze enormi sembrano dividerci
Ma il cuore batte forte dentro me
Chissà se tu mi penserai
Se con i tuoi non parli mai
Se ti nascondi come me
Sfuggi gli sguardi e te ne stai
Rinchiuso in camera e non vuoi mangiare
Stringi forte al te il cuscino
Piangi non lo sai quanto altro male ti farà la solitudine
Marco nel mio diario ho una fotografia
Hai gli occhi di bambino un poco timido
La stringo forte al cuore e sento che ci sei
Fra i compiti d'inglese e matematica
Tuo padre e suoi consigli che monotonia
Lui con i suoi lavoro ti ha portato via
Di certo il tuo parere non l'ha chiesto mai
Ha detto un giorno tu mi capirai
Chissà se tu mi penserai
Se con gli amici parlerai
Per non soffrire più per me
Ma non è facile lo sai
A scuola non ne posso più
E i pomeriggi senza te
Studiare è inutile tutte le idee si affollano su te
Non è possibile dividere la vita di noi due
Ti prego aspettami amore mio ma illuderti non so!
La solitudine fra noi
Questo silenzio dentro me
È l'inquietudine di vivere
La vita senza te
Ti prego aspettami perché
Non posso stare senza te
No n è possibile dividere la storia di noi due


Lyrics submitted by Nelly

"La solitudine" as written by Angelo Valsiglio

Lyrics © Warner/Chappell Music, Inc.

Lyrics powered by LyricFind

La Solitudine song meanings
Add your thoughts

2 Comments

sort form View by:
  • 0
    General CommentUNA BELLA CANZONE!-you need to know the translation to appreciate it. great vocals-deep subject(self explanatory)
    maestroon June 04, 2003   Link
  • 0
    General CommentHow old was she when she wrote this?
    Cause making homework and things like that....
    This is the translation in dutch.
    Marco is weggegaan en komt niet meer terug.
    De trein van 07.30, zonder hem,
    is een koud metalen hart zonder ziel
    in de grijze ochtendkou van de stad.
    Op school is zijn bank leeg, Marco is in mij
    Het is zoet, zijn adem in mijn gedachten
    Enorme afstanden lijken ons te scheiden
    maar in mij klopt sterk mijn hart

    Wie weet of je aan mij denkt,
    of je nooit met je ouders praat,
    of je je net als ik verstopt
    de blikken vermijdt en je ervoor verbergt,
    opgesloten in je kamer en je wilt niet eten
    Je klemt je vast aan je kussen
    Je huilt en je weet niet hoeveel verdriet je nog meer eenzaam je zal maken

    Marco, in mijn dagboek zit een foto.
    Je hebt de ogen van een beetje verlegen kind.
    Ik druk de foto tegen mijn hart en ik voel dat je er bent

    Tussen het huiswerk voor Engels en Wiskunde.
    Jouw vader en zijn adviezen, wat eentonig.
    Hij heeft jou meegenomen door zijn werk.
    Zeker weten dat hij jouw mening nooit heeft gevraagd

    Hij zei: ‘op een dag zal je mij begrijpen’.

    Wie weet of je aan mij denkt
    of je met jouw vrienden praat
    om geen pijn meer om mij te hebben.
    Maar je weet dat het niet gemakkelijk is.
    Op school kan ik er niet meer tegen
    en de middagen zonder jou.
    Studeren is zinloos; alle gedachten komen uit op jou.

    Het is onmogelijk ons leven te scheiden
    Ik smeek je, wacht op mij mijn lief…maar ik kan jou geen illusies maken

    De eenzaamheid tussen ons
    Deze stilte in mij
    is de onrust om het leven zonder jou te leven.
    Ik smeek, wacht op mij want
    ik kan niet zonder jou.
    Het is onmogelijk onze liefde te scheiden.

    De eenzaamheid
    CAMeyeon May 20, 2006   Link

Add your thoughts

Log in now to tell us what you think this song means.

Don’t have an account? Create an account with SongMeanings to post comments, submit lyrics, and more. It’s super easy, we promise!

Back to top
explain